Ein ting Cecilie Klungtveit saknar etter strikkhoppskaden, er å få gnagsår på hælane etter ein tur i skogen.

Cecilies verden

Ein ting Cecilie Klungtveit saknar etter strikkhoppskaden, er å få gnagsår på hælane etter ein tur i skogen.

av Ingvil Bakka

PORTRETTET

Namn: Cecilie Klungtveit.

Alder: 25 år.

Yrke: Uføretrygda – enn så lenge.

Favorittmat: Eg er ikkje kjent for å vera ein matelskar, men biff med fløtegratinerte poteter er godt.

Best på tv: Svensk krim og actionseriar som Hawaii Five-O.

Ungdomsidol: Alle dei eg har møtt på Cato-senteret. Eg har møtt mange tøffingar der, som har motivert meg vidare.

Favorittpolitikar: Eg har ingen…

Fjord eller fjell: Fjord! Eg liker å padla kajakk, og eg vaks opp med ei farmor som budde ved sjøen i Vatlandsvåg.

Livsmotto: ”Even the darkest night will end, and the sun will rise”. Det er eit sitat frå Les Misérables. Eg har dette tatovert på armen.

To ting du ikkje klarer deg utan: Forutan familie og venner: Mobilen og rullestolen.

Kva lag/foreining ville du gitt 100 000 kroner til: Norsk luftambulanse.

Ein ting Cecilie Klungtveit saknar etter strikkhoppskaden, er å få gnagsår på hælane etter ein tur i skogen.